Η παροχή έγκυρης ενημέρωσης και η πληροφόρηση του πολίτη για όσα συμβαίνουν στην κοινωνία μας αποτελούσε, αποτελεί και θα αποτελεί ένα κορυφαίο λειτούργημα, το οποίο επιτελούν διαχρονικά με υψηλό αίσθημα ευθύνης και σημαντικό κόστος τα τοπικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, τόσο τα έντυπα όσο και τα ηλεκτρονικά.
Με την πάροδο του χρόνου και την τεχνολογική εξέλιξη, στο παραδοσιακό πεδίο της ενημέρωσης προστέθηκε και η τηλεόραση –σε κεντρικό και περιφερειακό επίπεδο– η οποία, όπως είναι κοινώς αποδεκτό, διαθέτει μια μοναδική αμεσότητα, καθώς φτάνει και στο πιο απομακρυσμένο σημείο της πατρίδας μας, προσφέροντας εύκολη πρόσβαση στην πληροφορία για κάθε πολίτη.
Η διαχρονική μου στήριξη στον έντυπο επαρχιακό Τύπο είναι γνωστή τοις πάσι, τόσο σε τοπικό όσο και σε κεντρικό επίπεδο. Είναι μια στάση ζωής που έχω υπηρετήσει με συνέπεια καθ’ όλη τη διάρκεια της επαγγελματικής, κοινωνικής και κοινοβουλευτικής μου διαδρομής, συχνά με προσωπικές και υπηρεσιακές συνέπειες, αναπτύσσοντας πάντα μια ειλικρινή και εποικοδομητική συνεργασία με τους εκπροσώπους των ιδιοκτητών και των εργαζομένων του κλάδου.
Πρόσφατα, από το βήμα του Εθνικού Κοινοβουλίου, υπεραμύνθηκα της ανάγκης να μπει τέλος σε ένα άναρχο καθεστώς 28 ετών και να θεσπιστεί ένα διαφανές πλαίσιο ασφάλειας και βιωσιμότητας για τους 81 περιφερειακούς τηλεοπτικούς σταθμούς της χώρας, οι οποίοι επιτελούν έναν σπουδαίο εθνικό, κοινωνικό και πολιτιστικό ρόλο στην ελληνική περιφέρεια.
Στο πλαίσιο αυτό, αναφέρθηκα προφανώς και στον τόπο μας, τη Δράμα. Χωρίς καμία απολύτως διάθεση υποτίμησης ή απαξίωσης, επεσήμανα τη σκληρή πραγματικότητα: ότι από τους τέσσερις τηλεοπτικούς σταθμούς που διέθετε κάποτε ο Νομός μας, σήμερα έχει απομείνει μόνον ένας που παλεύει να επιβιώσει, ενώ την ίδια στιγμή οι τοπικές εφημερίδες (ημερήσιες και εβδομαδιαίες) δίνουν και αυτές τον δικό τους επίμονο αγώνα, διακινούμενες κυρίως εντός του αστικού ιστού και σε μικρότερο βαθμό –λόγω των γνωστών προβλημάτων διανομής της επαρχίας– στα χωριά του Νομού μας.
Πρόκειται για μια αντικειμενική πραγματικότητα που συνδέεται άμεσα με τα κοινωνικά και πληθυσμιακά χαρακτηριστικά του τόπου μας και όχι μόνο. Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι ένα σημαντικό τμήμα των συντοπιτών μας, ιδίως οι άνθρωποι της τρίτης ηλικίας στα χωριά και στους απομακρυσμένους δήμους της Δράμας, δεν είναι όλοι εξοικειωμένοι με την τεχνολογία και τα σύγχρονα ψηφιακά μέσα, ώστε να ενημερώνονται από τον ηλεκτρονικό Τύπο. Για τις μεγαλύτερες αυτές ηλικιακές ομάδες, η περιφερειακή τηλεόραση παραμένει το βασικό, και συχνά το μοναδικό, παράθυρο ενημέρωσης και συντροφιάς. Αυτή την κοινωνική ανάγκη είχα χρέος να αναδείξω στη Βουλή, ζητώντας τη στήριξη του τοπικού μας τηλεοπτικού σταθμού, χωρίς αυτό να μειώνει στο ελάχιστο την προσφορά των εφημερίδων μας.
Η διαπίστωση αυτή, που αποτυπώνει τις αντικειμενικές δυσκολίες της εποχής, δυστυχώς είτε παραφράστηκε, είτε παρερμηνεύτηκε. Θέλω να πιστεύω ότι η παρεξήγηση αυτή δεν έγινε με πρόθεση σκωπτικής διάθεσης, ούτε υποκρύπτει κάποια άλλη τυχόν σκοπιμότητα. Προκαλεί, πάντως, εντύπωση το γεγονός ότι επιλέχθηκε η οδός της δημόσιας επίθεσης, χωρίς προηγουμένως να ζητηθεί από πλευράς της εφημερίδας η οποιαδήποτε διευκρίνιση ή εξήγηση. Σε κάθε περίπτωση, οφείλω να επαναλάβω με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο τον σεβασμό μου στην ιστορία και τον καταλυτικό ρόλο του έντυπου και ηλεκτρονικού Τύπου της Δράμας. Για εμένα, η ενίσχυση των τοπικών ΜΜΕ δεν είναι πεδίο τεχνητών διαχωρισμών ή στείρας αντιπαράθεσης. Έχοντας στηρίξει έμπρακτα όλες τις κυβερνητικές πρωτοβουλίες όπως και για τη θεσμοθέτηση των Μητρώων Έντυπου και Ηλεκτρονικού Τύπου που διασφαλίζουν τις υγιείς επιχειρήσεις και τις θέσεις εργασίας, θα συνεχίσω να είμαι αρωγός και να συνδράμω με όλες μου τις δυνάμεις την προσπάθεια των ανθρώπων του Τύπου στον τόπο μας.