Η 30ή Ιουνίου και η 1η Ιουλίου 1913 αποτελούν δύο αδιάρρηκτα συνδεδεμένες ημερομηνίες, χαραγμένες ανεξίτηλα στη συλλογική μνήμη του Δραμινού λαού. Δύο ημέρες που συμπυκνώνουν το μεγαλείο της θυσίας και τον θρίαμβο της ελευθερίας.
Η απελευθέρωση της Δράμας δεν υπήρξε ένα τυχαίο ιστορικό γεγονός. Ήταν η δικαίωση ενός μακρόχρονου εθνικού αγώνα, που θεμελιώθηκε με τις θυσίες των Μακεδονομάχων και ολοκληρώθηκε με τους νικηφόρους Βαλκανικούς Πολέμους. Οι άνδρες και οι γυναίκες της μακεδονικής γης, μαζί με τους αγωνιστές που έσπευσαν από κάθε γωνιά της Ελλάδας, κράτησαν άσβεστη την ελληνική ψυχή της Μακεδονίας, υπερασπίστηκαν την πίστη, τη γλώσσα και την εθνική τους ταυτότητα, ανοίγοντας τον δρόμο για την οριστική απελευθέρωση.
Την 30ή Ιουνίου τιμούμε με βαθύ σεβασμό τη μνήμη των αθώων θυμάτων της Σφαγής του Δοξάτου. Η βαρβαρότητα που επέδειξαν τα βουλγαρικά στρατεύματα κατοχής απέναντι στον άμαχο πληθυσμό άφησε πίσω της εκατοντάδες νεκρούς, ανείπωτο πόνο και μία από τις πιο τραγικές σελίδες της νεότερης ελληνικής ιστορίας. Το Δοξάτο αποτελεί διαχρονικό σύμβολο μαρτυρίου, αλλά και αδιάψευστο τεκμήριο της αντοχής, της αξιοπρέπειας και του αδούλωτου φρονήματος του ελληνισμού.
Μόλις μία ημέρα αργότερα, την 1η Ιουλίου 1913, η Δράμα ανέπνευσε τον αέρα της ελευθερίας. Με την είσοδο του Ελληνικού Στρατού και την απελευθερωτική δράση του 21ου Συντάγματος Πεζικού, υπό τον Αντισυνταγματάρχη Νικόλαο Μιχαλόπουλο-Αρκαδικό, η πόλη μας ενώθηκε οριστικά με τον εθνικό κορμό, ανοίγοντας μια νέα εποχή ειρήνης, δημιουργίας και προόδου.
Η ιστορική μνήμη δεν αποτελεί απλώς φόρο τιμής στο παρελθόν. Είναι πυξίδα για το μέλλον. Μας υπενθυμίζει ότι η ελευθερία, η εθνική αξιοπρέπεια και η δημοκρατία απαιτούν διαρκή εγρήγορση, ενότητα και υπευθυνότητα.
Με σεβασμό σκύβουμε το κεφάλι στους αθώους νεκρούς του Δοξάτου. Με υπερηφάνεια τιμούμε τους αγωνιστές που χάρισαν την ελευθερία στη Δράμα.
Αιωνία η μνήμη των θυμάτων.
Τιμή και δόξα στους ήρωες της Απελευθέρωσης. Χρόνια πολλά στην ελεύθερη Δράμα!