Μη φοβείσθε, Μακεδόνες,
και δεν είσθε μοναχοί,
Έλληνες με πολυβόλα
έρχονται για βοηθοί!
Με το τραγούδι αυτό στα χείλη, ο ελληνικός στρατός, οι άνδρες του Μιχαηλόπουλου Αρκαδικού, τραγουδούσαν την απελευθέρωση της Δράμας μετά από 540 χρόνια οθωμανικής σκλαβιάς, ενώ ο Μητροπολίτης Αγαθάγγελος αναφωνούσε το «Ελευθερίας Ελευθέρια εορτάζομεν!» την επαύριο της φρικτής καταστροφής του Δοξάτου από τους αποχωρούντες απογόνους του Κρούμμου!
Σήμερα 102 χρόνια μετά από τα ιστορικά αυτά γεγονότα η Πατρίδα βρίσκεται μπροστά σε συννεφιασμένους πολιτικούς και οικονομικούς ορίζοντες. Αμετροεπείς πολιτικές ενέργειες, άκαρποι και αδιέξοδοι αγώνες Επιτροπών Διεκδίκησης Αποζημιώσεων, που συστήνονται για εσωτερική κατανάλωση μας οδηγούν, οδηγούν κυρίως τη νεολαία μας, μέσα από διεκδικήσεις που αποδεικνύονται τελείως αποπροσανατολιστικής σκοπιμότητας, στο κοινωνικό και πατριωτικό κενό.
Το ζήτημα των αποζημιώσεων και της επιστροφής των κλεμμένων πολιτιστικών θησαυρών της περιοχής μας, η λεηλασία της πολιτιστικής μας κληρονομιά αποτελεί σήμερα παρά ποτέ σημείο αναφοράς για τη διεκδίκηση του επαναπατρισμού των κειμηλίων της Εικοσιφοίνισσας και των άλλων μοναστηριών της περιοχής μας, η λεηλασία των οποίων πολιτιστικών αγαθών της ευρύτερης περιοχής της Μακεδονίας και της Θράκης άρχισε την περίοδο 1913-18 και ολοκληρώθηκε το 1941-44.
Το μεγαλύτερο και αξιολογότερο μέρος αυτών των κλαπέντων θησαυρών, άπειρης αρχαιολογικής, ιστορικής και πολιτισμικής αξίας, κυρίως όμως εθνικής, παρά τις διεθνείς συνθήκες που διέπουν και αποβλέπουν την επιστροφή των ληστρικών προϊόντων δεν έχουν επιστραφεί από τους αντιγραφείς των πρακτικών του Έλγιν. Απεναντίας μέχρι πρόσφατα αρνούνταν την κατηγορία και ισχυρίζονταν ότι οι θησαυροί επιστράφηκαν εξ ολοκλήρου στην Ελλάδα. Μετά την πτώση του κομουνιστικού συστήματος στη Βουλγαρία σε συνέδριο το 1990 αποκαλύφθηκαν και παρουσιάστηκαν πολλά κλαπέντα κειμήλια, ενώ παράλληλα άλλα εμφανίσθηκαν σε οίκους δημοπρασιών στην Ευρώπη, που διενεργούν παράνομο εμπόριο πολιτιστικών αγαθών.
Βασική υποχρέωση του Ελληνικού Δημοσίου είναι να εντάξει στις ενέργειές του την απαίτηση για επαναπατρισμό όλων των πολιτιστικών αγαθών, τα οποία αποδεδειγμένα έχουν εξαχθεί από την Ελληνική Επικράτεια, σύμφωνα με τη ελληνική, την κοινοτική νομοθεσία και τις διεθνείς συμβάσεις. Και ασφαλώς σε αυτήν την απαίτηση δεν μπορεί να μην συμπεριλαμβάνονται τα αφαιρεθέντα κειμήλια της πολιτιστικής κληρονομιάς της Μακεδονίας και της Θράκης. Σ’ αυτό το πλαίσιο πρέπει να συμπεριληφθούν οι αξιώσεις για την επιστροφή των θησαυρών της περιοχής μας.
Αποτελεί απαράγραπτο και αδιαπραγμάτευτο αίτημα προς την Βουλή των Ελλήνων να συνδράμει αποτελεσματικά και προς αυτή την κατεύθυνση και από τη θέση αυτή δεσμεύομαι προσωπικά, να υπηρετήσω κάθε προσπάθεια για επιστροφή της πατρογονικής μας κληρονομιάς, μέσα από την ιστορική ΑΛΗΘΕΙΑ, που αποτελεί το μοναδικό αντίδοτο στον ιό της ΛΗΘΗΣ, για να μπορούν οι νεότεροι, η νέα γενιά, τα παιδιά μας, όχι από κομπασμό αλλά από ευθύνη να υπερηφανεύονται μαζί με όλους τους άλλους λόγους για την καταγωγή τους, την ελληνική τους προέλευση, τη Μακεδονικότητά τους.